انجمن دفاع از حقوق مسدومین


    مرگ خاموش و بدون شناسه ی صدها  مصدوم شیمیایی سردشت
     
    بمباران شیمیایی سردشت یکی از حوادث تراژدیک تاریخ بشری در اواخر قرن بیستم می باشد که در شهر زیبا و سرسبز سردشت به وقوع پیوسته وعنوان نخستین شهر شیمیایی زده جهان را به خود گرفته است.جنایتی که ابعاد غیر انسانی آن هیچ وقت فراموش نخواهد شد به صورتیکه بعد از گذشت سی سال از وقوع آن ،  مکررا شاهد مرگ پنهان و البته دردناک شهروندان سردشت هستیم و همچنان خواهیم بود در حالیکه آنها یادگار هشت سال جنگ رژیم بعث عراق علیە ایران و سند مظلومیت مردم ایران در جامعە جهانی و سازمانهای بین المللی هستند که  متاسفانە در پرونده های مصدومیت و جانبازی نام و نشانی از خویش ندارند.
     تحلیل کمیتی نهادهای دولتی بر اساس آمار، تعداد مصدومین شیمیایی سردشت را به بیش از هشت هزار نفر در زمان بمباران تخمین زده است و این را در سخنان مسئولین ردە بالای کشوری ملاحظە و روزنامه های کثیر الانتشار آن زمان نیز به رسمیت شناخته اند . همچنین اسناد موجود در سازمان ملل و دادگاه شهر لاهە (در پروندە مطرح شدە انجمن علیە شهروند هلندی رابط فروش مواد اولیە ساخت سلاح شیمیایی بە رژیم بعث عراق آقای فرانس فان آن رات) امار قربانیان شیمیایی سردشت را خیلی بیشتر از امار شناسایی شدە توسط بنیاد شهید و امور ایثار گران نشان میدهد  ماترکی که ازجنگ نابرابر تحمیلی عراق علیە ایران می باشد.
    با کمال تاسف در تعیین درصد جانبازی مصدومان نارضایتی عمومی بوجود آمده و عدالت اجتماعی لازم برای بیش از هشت هزار نفر مصدوم مورد استناد نهادهای دولتی هم لحاظ نشده است. این امر تلقی فاجعه ی بمباران شیمیایی را در دو رویکرد مضاعف می کند.یکی رویکرد ژنوساید یا نسل کشی رژیم بعثی عراق و دیگری رویکرد نبود عدالت اجتماعی لازم توسط جمهوری اسلامی ایران در قبال موضوع بمباران شیمیایی سردشت می باشد که با هرگونه معیار و استاندارد امکانات پزشکی _ درمانی و... مغایرت دارد .
    فوت خاموش و در ظاهر بی صدای بانو خانمی شیخه پور یکی از هشت هزار مصدوم شیمیایی شناخته نشده ی سردشت بە عنوان جانباز می باشد که قربانی سلاحهای غیر متعارف رژیم بعثی عراق شد در حالیکه مورد عنایت درمانی و سهمیه ی جانبازی قرار نگرفت. 
    سکوت حاکم بر فضای خردل و بدون نفس سردشت بسیار متاملانه و به نوعی انکار حق ضایع شده ایست که تبیین ماهیت رخداد را بغرنج تر می نماید.
    در صورتیکه معضل مذکور در کانون توجه قرار گیرد می تواند رویکرد جدیدی حتی در روند بین المللی پیش روی جمهوری اسلامی ایران بگذارد و به شناخت و واکاوی بیشتر ابعاد ماهیت این رخداد منجر شود .
    انجمن دفاع از حقوق مصدومین شیمیایی سردشت
     
     
    م . ن / 330