انجمن دفاع از حقوق مسدومین


    ((پیام انجمن دفاع از حقوق مصدومین شیمیایی سردشت به مناسبت بیست و نهمین سالگرد بمباران شیمیایی زرده))

    پس از پایان جنگ تحمیلی 8 ساله و پذیرش قطعنامه، در روز 31تیرماه 1367(حدود یک سال بعد از بمباران شیمیایی سردشت)،  کشور عراق با استفاده از بمب های شیمیایی و سلاح های خطرناک روستاهای زرده، نسار، باباجانی، شیرک، دیره و شامار در استان کرمانشاه را مورد حملات بی رحمانه و غیرانسانی خود با سلاح های شیمیایی  قرار داده و برگ سیاە دیگری به کارنامه جنایات غیربشری خود افزود.
    در این حمله تعداد کثیری از هموطنان شهید و مصدوم شیمیایی شدند که بدلیل فقدان امکانات درمانی و انسداد مسیرهای ارتباطی، بسیاری از آنان از دسترسی اولیه و لازم به مراکز درمانی جهت مداوا محروم مانده و خود با تنی مصدوم مراسم تشییع جنازه شهدا را برگزار کردند و تراژدی سردشت مجددا تکرار گردید. از آن زمان تا کنون به درازای نزدیک به سه دهه به تنهایی درد مصدومیت شیمیایی را تحمل کرده و از هرگونه توجه، تخصیص امکانات درمانی و برقراری حقوق قانونی محروم مانده اند.
    انجمن دفاع از حقوق مصدومین شیمیایی سردشت معتقد است که تمامی قربانیان شیمیایی در ایران دارای وضعیت مشابه هستند و قسمت اعظم آنان که غیرنظامی هستند مورد شناسایی قرار نگرفته و به تبع عدم شناسایی، از حقوق و تسهیلات قانونی و برخورداری از امکانات درمانی محروم هستند و این مناطق خصوصا روستای زرده نمونه ای واضح از عدم رسیدگی دستگاه های مسوول نسبت به قربانیان شیمیایی می باشد و زیبنده نیست که پس از نزدیک به سه دهه، کماکان از حقوق قانونی محروم باقی بمانند که در این شرایط عملی شدن موارد زیر به قید فوریت ضروری است:

    1. تشکیل کمیسیون های تعیین درصد جانبازی با تغییر رویە در نرم شناسایی در تمامی مناطق بمباران شیمیایی شدە و انتشار گزارش نتایج آن برای اطلاع قربانیان و افکار عمومی.
    2. بذل عنایت کمیسیون امور اجتماعی مجلس شورای اسلامی به ماده 5 قانون الزام دولت به شناسایی و حمایت از مصدومان شیمیایی.
    3. تاسیس کلینیک تخصصی مصدومان شیمیایی در مناطق بمباران شدە جهت مداوای اهالی.
    4. توجه وزارت امور خارجه به تکلیف قانونی خود در مطالبه حقوق قربانیان شیمیایی در مراجع قضایی خارج از کشور و اخذ غرامت از بانیان این فجایع.
    5. توجه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی جهت انجام آزمایش های دوره ای از قربانیان شیمیایی و فراهم کردن دارو و تجهیزات مورد نیاز برای آنان.

    فراموش شدن قربانیان شیمیایی این مناطق در طول این سال ها وظیفه دستگاه های مسوول و متولیان امر را مضاعف ساخته و انتظار می رود که شاهد زدودن محرومیت از چهره این روستاها و اختصاص امکانات ویژه برای مصدومان شیمیایی که بسیار مظلوم و صبور هستند باشیم.

    به امید داشتن جهانی عاری از سلاح های شیمیایی و تحقق صلح و آشتی در جهان

    انجمن دفاع از حقوق مصدومین شیمیایی سردشت
    96/4/31

    م . ن / 317