انجمن دفاع از حقوق مسدومین


    بیانیه انجمن دفاع از حقوق مصدومین شیمیایی این شهر به مناسبت سی امین سالگرد بمباران شیمیایی سردشت
     
    به نام خدا
     
    هم میهنانان عزیز وگرامی؛
    انسانهای آزاده و متعهد جهان؛
    مردم مقاوم و صبور سردشت؛
    مقامات و مسوولان محترم
     
     
    امروز هفتم تیر سال 1396 هجری شمسی مصادف است با گذشت سی سال از بمباران شیمیایی شهر سردشت، شهری در دل کوهها و مراتع سرسبز که شادابی و طراوات وزیبایی زاگرس را در خود داشت اما متاسفانه در این روز  شوم و تلخ همه این شادابی و زیبایی ها  از این شهر گرفته شد و مردم این شهر، اعم از  زن و مرد، کودک و سالخورده آماج حملات غیر انسانی با سلاح های ممنوعه شیمیایی واقع شدند؛ سلاح هایی که امروزه هم آثار ناگوار آن ادامه داشته و ترس و واهمه خطرات ناشی از کاربرد آن ها، افکار عمومی مردم و دولتمردان جهان را به خود مشغول کرده است.
     
    مردم رنج دیده سردشت و دیگر نقاط آسیب دیده از سلاح های کشتار جمعی در کنار دیگر انسانها همواره می پرسند که  با وجود سازمانهای عدیده مسئول، معاهدات و کنوانسیون های مختلف بین المللی چرا باید چنین فجایعی روی دهد؟ و چرا باز هم چندین دهه پس از آن فاجعه، باز شاهد بکارگیری این سلاح ها در چهار گوشه جهان باشیم؟
     
    زنان ومردان شیمیایی شده سردشت اسوه های مقاومت و ایستادگی بوده اند که همواره آرزوی تحقق و داشتن جهانی عاری از سلاح های کشتار جمعی را داشته و ندای صلح طلبی را در جهان فریاد زده اند. متاسف و متاثرند که چرا علیرغم ممنوعیت جهانی استعمال سلاح های شیمیایی، یک شهر مسکونی غیر نظامی مورد یورش با این سلاح ها واقع میشود؟
    سئوالی که از سوی بانیان این فاجعه وافکار عمومی جهان پاسخ داده نشده ولذا جامعه بشری نیز شرمسار مردم سردشت، مریوان، زرده، پاوه، نوسود و .... هستند.
     
    امروزه هم سه دهه پس از گذشت این فاجعه دردهای بیشمار مصدومین شیمیایی بهبود نیافته وهر روز قربانیان شیمیایی با مشکلات بیشتری مواجه هستند؛ خصوصاً رنج وآلام آنهایی که بعنوان مصدوم شیمیایی شناسایی نشده اند بسیار بیشتر است
     
    لذا در این شرایط سخت این انجمن خواستار است :
    1- فاجعه تلخی که در شهرهایی مانند سردشت و حلبچه  ودیگر نقاط شیمیایی زده روی داده  و اخیراً به نحو بسیار شنیع در خان شیخون به وقوع پیوسته دیگر تکرار نشود و با امحاء و نابودی  کامل سلاح های شیمیایی، جهانی عاری از این گونه سلاحها و بدون جنگ و خونریزی را داشته باشیم و با صلح وآرامش در کنار هم زندگی کنیم .
    2- اجرایی شدن فوری قانون الزام دولت به شناسایی جانبازان شیمیایی که تاکنون توسط سازمانها و نهادهای مسئول مورد فراموشی واقع شده است .
    3- برای چندمین بار خواستار بهبود و ارتقای امکانات و شرایط متناسب و استاندارد زندگی برای مردم این شهر خصوصاً جوانان که بازمانده گان  قربانیان شیمیایی هستند هستیم.
    4- ضرورت اقدام برای طرح دعوی علیه افراد، شرکتها  ودولت هایی که مستقیم وغیر مستقیم در ایجاد این فاجعه مباشرت یا معاونت داشته اند .
     
    بی شک اگر دیکتاتورها به طور محض تسلیم خوی جنگ افروزی  خود نشده و به جنگ متوسل نمی شدند اکنون شهری به نام سردشت  و سکنه اش قربانی جنایت یک دیکتاتور  نمی شدند.  این انجمن همواره آرزو می کند که در پرتو تلاش های انسان های نوعدوست، جنگ به طور کامل از مجموعه رفتارهای انسان حذف گردد .
     
    آرزوی تک تک همشهریان ما
    جهانی عاری از سلاح های کشتار جمعی است.
     
    سلام و درود بر صلح و آشتی
    انجمن دفاع از حقوق مصدومین شیمیایی سردشت
    7/4/96

    م . ن / 305