انجمن دفاع از حقوق مسدومین


    به قلم :زانیار مینایی وکیل دادگستری

    ▫️همگان واقف بر سکوت مجامع بین المللی  در برابر  فاجعه ضد بشری شیمیایی سردشت هستند،با وجود دلایل و اسناد مثبته و مستند و محکمه پسند،رسیدگی بدان مورد غمض بصر قرار گرفته است،این سکوت معنادار است،این سکوت مرگبارتر و به مراتب بدتر از خود فاجعه بمباران شیمیایی سردشت است،فرمایش مقام معظم رهبری به حقیقت مثال زدنیست که برای افتادن گربه ای در چاه جنجال راه می اندازند و لکن در برابر بمباران شیمیایی یک شهر سکوت اختیار میکنند

    ▫️چطور می توان این سکوت را شکست ؟ ارتباط آن با صلح چگونه توجیه می شود ؟

    ▫️از نظر قواعد کیفری این امر با دو رویکرد مواجه است یکی مجازات و تنبیه و مقابله با جنایتکار و دیگری پیشگیری و اصلاح مجرم جنایتکار
    باب مجازات و تنبیه و مقابله را به دولت واگذار میکنیم،قانون الزام دولت به پیگیری شکایت جانبازان در مراجع قضایی خارج از کشور با هدف احقاق حق خصوصی اشخاص به لحاظ توجه بیشتر به جنبه عمومی آن ،وضع قانون بهتر و کارآمدتری را می طلبد،ضرورت دارد ابعاد مختلف آن با تمام زوایا از ناحیه دولت در مجامع بین المللی مورد پیگیری قرار گیرد،حداقل دولت میتواند با وجود اسناد و مستندات مذکور ،ایران را در مجامع بین المللی قربانی ترور معرفی کند  هر چند سازمان مردم نهاد انجمن دفاع از حقوق مصدومین شیمیایی سردشت پیگیریهای قابل تحسینی را در ابعاد حقوقی آن در خصوص محکومیت عامل فروش این ماده سمی خطرناک (فرانس آنراد به ۱۷ سال حبس) برداشته است

    ▫️اما نگاه  دیگر با هدف اصلاح و پیشگیری اعتقاد اکثر قریب به اتفاق مردم مظلوم سردشت است،نگاهی توام با عطوفت و مهربانی در ورای خشم و نفرت و کینه ،علیرغم تحمل درد و رنج و شب بیداریهای ۳۰ ساله،نگرشی که با گذشت همراه است و به جای مجازات به پیشگیری توجه دارد،می خواهد بگوید سردشت اولین شهر شیمیایی جهان است ،این سلاحها دارای اثرات مخرب و عواقب زیانباری است،من آنرا امتحان کردم ، نمیگذارم بر روی شما هم آزمایش شود چون من قربانی این سلاح شیمیایی هستم و میدانم تحملش چقدر سخت و طاقت فرساست و همواره با علم نمودن پرچم صلح تاکید دارد که سردشت که اولین شهر شیمیایی جهان است آخرین شهر باشد

    ▫️این نگرش ،بینشی توام با مقاومت و نگاهی پیشگیرانه و در راستای اصلاح و مبتنی برصلح است،نگاهی که  با آن سکوت به اعلی درجه آن شکسته می شود و خشم و نفرت را در مقابل خود به تعظیم وا میدارد ولی گویا گوش شنوایی هم برای ندای صلح و آشتی نیست لکن تلاش در این  راه  کماکان ادامه دارد

     

    م . ن / 309