انجمن دفاع از حقوق مسدومین


     

     

    گزارش حضور انجمن دفاع از حقوق مصدومین شیمیایی سردشت در کارگروه تبیین اولویت ها و سیاست های چهارمین کنفرانس بازنگری OPCW

     

    انجمن دفاع از حقوق مصدومین شیمیایی سردشت از سال 1380 به عنوان یکی از انجمن های ناظر در سازمان OPCW حضور داشته و به برگزاری نمایشگاه ها و نشستهای متعدد با هیئت های سازمان ، انجمن های فعال حاضر در آنجا و همچنین ایراد سخنرانی در صحن اجلاس به فعالیت پرداخته است.

    سازمان منع گسترش سلاح های شیمیایی در آستانه ی برگزاری چهارمین بازنگری خویش با توجه به فعالیت های پیشین انجمن در سازمان برای تبیین و اولویت بندی خط مشی و سیاست هایش در طی پنج سال آینده ، از خانم حمیرا کریمی واحد به عنوان نماینده ی امور بین الملل انجمن دفاع از حقوق مصدومین شیمیایی سردشت و نماینده ی جامعه قربانیان سلاح های شیمیایی غیرنظامی در جهان دعوت به عمل آورد.

     

     

    هیئت مدیره ی انجمن با توجه به دعوتنامه سازمان OPCW  برای حضور در این کارگروه موافقت کرده  به صورتیکه نشست فوق در ساعت 10 صبح روز چهارشنبه مورخه 16 می 2018 مصادف با 26 اردیبهشت 1397 در شهر لاهه هلند با حضور نمایندگان دولت های عضو سازمان و سخنرانی نماینده ی یکی ازشرکتهای بین المللی صنعت شیمیایی ، همچنین شش انجمن زیر برگزار گردید.

     

    1- International Council of Chemical Associations

    2- SIPRI

    3- ODVCW (Organization for Defending Sardasht victims of Chemical Weapons)

    4- MEF Strategy  

    5- United Services Institution of India

    6- Harvard Sussex Program

    7- Kenyatta University

     

       درابتدای سخنرانی، مختصر اشاره ای به تاریخچه ی بمباران شیمیایی مناطق غیر نظامی سردشت وحلبچه شد در پایان وضعیت فعلی مصدومین با تکیه بر شرایط جسمی و روانی یک از قربانیان شیمیایی سردشت در سه مرحله ی قبل، حین و بعد از بمباران، برای حاضرین در نشست مورد بازخوانی قرار گرفت

    .

       

    متن اصلی سخنرانی انجمن دفاع از حقوق مصدومین شیمیایی سردشت توسط نماینده امور بین الملل انجمن خانم حمیرا کریمی واحد

     

       فاجعه ی شیمیایی سردشت در تیرماه سال ۱۳۶۶ تا به امروز بستر روایتها و تحلیلهای متفاوتی بوده است. این حادثه با وجود شهید و مصدوم شدن هزاران نفر از مردم غیر نظامی ، در بازار آگاهیهای جامعه جهانی مغفول ماند تا اینکه انجمن به دفاع از حقوق پایمال شده ی مردم سردشت به فعالیت در سطح منطقه ای ، ملی و بین المللی پرداخت و موضوع بمباران شیمیایی سردشت را مورد توجه سازمانهای بین المللی قرار داد.

       رویداد شیمیایی سردشت را نمی توان امری تصادفی ، خلق الساعه یا محدود به جنگ تحمیلی عراق علیه ایران دانست بلکه در برجسته کردن رویکرد بعثی و فاشیستی خودکامه ی پیشین ( صدام حسین) ، حمایتهای دول منطقه و ساپورت شرکتهای فروش مواد شیمیایی فرموله شده است .

       انجمن دفاع از حقوق مصدومین شیمیایی سردشت رویکرد گذشته را که مبتنی بر تظلم خواهی‌صرف و روایت سنتی از واقعه ی بمباران شیمیایی بود کنار گذاشته و اکنون با رهیافتی آکادمیک و نگاهی پروژه محور در مسیر طرح مفاهیم تحول ساز با منطق فاجعه اندیشی گام برداشته تا نارسایی در تعریف بمباران شیمیایی سردشت را سامان داده باشد.

     

     

     

    تاکید بر چند موضوع ذیل در صدر اهمیت نگاه اولویتی انجمن می باشد که امید بر آن است مورد عنایت سازمان منع گسترش سلاحهای شیمیایی در برنامه پنج سال آتی سازمان قرار گیرد

    ۱- پیامدهای زیست محیطی حاصل بمباران شیمیایی سردشت غیر قابل اغماض است به ویژه استفاده از گاز خردل کثیف (حاوی آرسنیک) ماندگاری آن را در محیط زیست برای یک دوره 100 ساله استوار می سازد. عملکرد گاز خردل کثیف به ناتوانی بیشتر فرد مصدوم در گذر زمان می انجامد

      همچنین میزان تاثیر گذاری این گاز بر روی جسم مصدوم به فاصله ی دوری یا نزدیکی فرد از این گاز بستگی دارد. سوال هایی که به ذهن متبادر می شوند بدینگونه هستند

     

    آیا مواد شیمیایی بر روی ژنهای مصدومین تاثیر می گذارد؟ 

    تبعات بمب شیمیایی برفرزندان مصدومین را در ابعاد ژنتیکی و روانی چگونه می توان ارزیابی کرد؟

    چرا بیماریها در سطح سردشت بعد از مدتی کوتاه شیوع پیدا می کنند؟

     

       نکته ی قابل اهمیت در بکار گیری گاز خردل کثیف این است که وجه افتراقی در مشکلات ریوی با فرد سیگاری یا بیماری های دیگر ریوی ندارد.‌این امر به عدم تشخیص علم پزشکی در شناسایی مصدومان و دغدغه ی خاطر آنها می انجامد.ازینرو انجمن ، صلابت تحقیقات و انجام روش علمی به روز تری را در رفع این مشکل از سازمان OPCW استدعا دارد و لازم می نماید که سازمان مذکور پروژه ای در این باب تعریف نماید.

     

    ۲- به رغم فعالیتهای قابل توجه  سازمان OPCW با گذشت ۲۱ سال از پیدایی آن و سپری شدن ۳۱ سال از فاجعه ی بمباران شیمیایی سردشت و حلبجه، استفاده از سلاحهای غیر متعارف توسط گروه های تروریستی و شورشی تداوم یافته است.در حالی که ارگان مذکور ملزم به ارائه ی راهکارهای مطمئن جهت کنترل و خلع سلاح کشورها و گروههای معارض دارنده مواد شیمیایی می باشد. به دلیل تقبل مالی دولت جمهوری اسلامی ایران برای مداوای مصدومان شیمیایی ، لازم می نماید که سازمان و دیگر نهادهای بین المللی در پشتیبانی مالی آن دریغ نکرده همچنین وضعیتی را مد نظر قرار دهند تا دولت ها و شرکت های دخیل در تجهیز رژیم صدام به اینگونه سلاح ها را مغبوض نمایند و آنها را موظف به جبران مافات از طریق تاسیس مراکز درمانی و پرداخت غرامت برای زدودن بخشی از آلام و محنتهای مصدومین کنند. علاوه بر این مردم سردشت به عنوان اولین قربانیان غیرنظامی سلاح های شیمیایی در جهان، از سازمان مذکور تدارک شیوه ای متقن جهت پیوستن کشورهای خارج از کنوانسیون خلع سلاح های شیمیایی را خواستار است .

     

     

    ۳- با توجه به وسعت بمباران شیمیایی در سردشت ، ره ش هه رمی ، الوت بانه ، حواشی شهر اشنویه ، زرده ی کرمانشاه و چند روستای مریوان نیاز به دارو و تجهیزات پزشکی اولویت اول مصدومین می باشد ازاینرو هر نوع تحریمی که بر سلامت روحی، روانی و جسمی قربانیان شیمیایی تاثیر منفی بگذارد از جمله تحریم درمانی را محکوم کرده وبجاست سازمان در این باره اصرار کاملی داشته باشد.زیرا تحریم و کمبود دارو تاثیرات سریع و جبران ناپذیری بر روی مصدومین شیمیایی خواهد داشت.

    ۴ -انجمن از سازمان OPCW  در راستای گسترش فعالیتهای خود در نقاط مختلف جهان ، اخذ اختیارات لازم برای معرفی بمباران شیمیایی سردشت در جهان ، پیگیری شکایت انجمن از کشورها و شرکتها در اروپا و دیگر کشورها، ترویج صلح و آشتی ،  ایجاد سمینارهای علمی و نمایشگاههای متعدد در سطح بین الملل ازسازمانOPCW  مورد استدعا می باشد.

    ۵- در آخر پیشنهاد می شود که دفتری از سازمانOPCW در شهرهای سردشت و حلبچه برای شناخت بیشتر بیماران و متعاقبا معرفی سازمان به عنوان مدافع درد و رنج  مصدومان سردشت تاسیس گردد.

    جلسه با پرسش و پاسخ حاضرین ادامه یافت.

    در پایان نشست ، مدیر و منشی جلسه و تعدادی از نمایندگان کشورها از حضور انجمن و مطالب ارائه شده تقدیر کردند . مضافا اینکه نماینده گان سفارت جمهوری اسلامی ایران در لاهه هلند ضمن تشکر از مطالب مطروحه ی انجمن، آن را یکی از بهترین سازوکارهای ارائه شده نشست اعلام نمودند.جلسه در ساعت 13 به پایان رسید.

     

    به امید دنیایی عاری از سلاح های کشتار جمعی و پر از صلح و آشتی

    انجمن دفاع از حقوق مصدومین شیمیایی سردشت

     

    م . ن / 411